dwerg

Iedereen heeft ons vertelt dat het Zuidereiland veel mooier is dan het Noordereiland dus we krijg de kriebels om verder te gaan. We rijden met een omweg langs een skigebied naar het zuiden over hoogweg 1 richting Palmerston North. Er is veel te zien, maar er gebeurd onderweg niet zo veel.

Als we in Palmerston aankomen blijkt het een behoorlijke pauperstad te zijn. De Lonely Planet noemt het een studentenstad, andere mensen refereren er aan als ‘de achterbuurt van Nieuw Zeeland’. Na een kort rondje door de stad besluiten we toch door te rijden naar Wellington.

Bij een bordje dat een rustplaats en museum aangeeft stoppen we voor koffie. Er blijkt behalve een koffietent inderdaad ook een museum te zijn. De koffiemevrouw lijkt rechtstreeks uit de Margriet te komen. Het woord Brocante.

Het museum is een soort kringloopcentrum, het is helemaal volgestopt met spullen uit de jaren ‘50. Verder hebben ze een model van een slagschip met swastika’s erop. Er staat een bord met een uitleg over de enige echte Nieuw Zeelandse auto die ooit gemaakt is.

Tegen de avond komen we aan in Wellington. Druk verkeer en betalen voor parkeren, het lijkt wel een echte stad. We besluiten te gaan informeren bij de locale Youth Hostel Association voor een slaapplaats. Het meisje achter de balie legt uit dat het gebouw ook echt een hostel is, wie had dat ooit kunnen denken? We hosselen een kamer en een overtocht met de pont naar Picton voor de dag na de volgende.

Het hostel is inderdaad echt een hostel. De kamer is zo klein dat we om en om ons koffer open moeten doen. We eten in een net iets te luxe uitziend restaurantje, het eten en de wijn is perfect in orde. De ober lijkt een beetje van streek, misschien omdat we er een beetje wild uitzien van het reizen?