dwerg

Het hostel heeft een hele fijn wasruimte en omdat we inmiddels al best veel vies wasgoed verzameld hebben nemen we de lift naar de bovenste verdieping en stoppen onze rommel in de wasmachine. Tijdens het wassen gaan we snel koffie en ontbijt halen.

Als onze was significant, doch niet compleet schoon, gewassen is wandelen we naar het Te Papa museum in Wellington. Het blijkt zo ongeveer aan de andere kant van een grote parkeerplaats te zijn, dus dat is in ieder geval makkelijk.

Het museum gaat over het culturele en geografische erfgoed van Nieuw Zeeland. Van Gondwana tot nu in zes uur zegmaar. Het is eigenlijk best een zielig verhaal zoals wel vaker met geschiedenis. Over het verval van betere tijden, het uitsterven van diersoorten en natuurlijk de onderdrukking van de Maori. Er zijn gelukkig ook mooie dingen: Gravuren van Albrecht Dürer, Espresso di Manfredi en meisjes die koffie voor je inschenken.

’s Avonds spreken we af met Gert-Jan en Willemijn. Gert-Jan is een gemigreerde ex-collega van Martijn en Willemijn is zijn levenspartner. Van Gert-Jan dus, niet van Martijn. Met ons vijven gaan we eten in Yakitori, waar je allemaal yakitori en sushi kan eten. Het is behoorlijke pokkeweer en Gur (zoals we Gert-Jan achter zijn rug zijn gaan noemen) legt uit dat er een ingewikkelde samenwerking is tussen heuvelruggen, hoge en lage wind, shamans en wolken. Ok, misschien geen shamans. Het gevolg is dat het in één deel van de stad kan regenen en in een ander deel de hele dag droog kan zijn.

Men zet de avond voort in een kroeg die Mighty Mighty heet. Volgens Hippie waren er nauwelijks toeristen, maar dat was niet waar.