dwerg

Na meer dan 12 uur geslapen te hebben zijn we nog steeds een beetje moe maar wel een beetje meer aangepast aan de locale tijd. We ontbijten bij een klein koffiehuis / bakkerijtje in de buurt van de haven. Daarna halen we onze koffers op en gaan met een taxi richting de autoverhuur.

De vrouw bij de autoverhuur is gek. Ze snapt niets van het Nederlandse rijbewijs en weigert naar het internationale rijbewijs te kijken. Ze geeft ons een gratis wegenkaart mee en tekent wat imaginaire deukjes en steenslag op het beschadigingsformulier zodat we daar in ieder geval geen problemen mee krijgen. Martijn noemt het service, ik vind haar nog steeds gewoon gek.

Ouders van een collega van Martijn hebben ons aangeboden om een of meer dagen in hun vakantiehuisje te blijven slapen in Wangamata. We rijden naar Mission Bay, een wijk in het noorden van Auckland. Daar worden we vrolijk begroet door John en Jill Smith. John legt uit hoe we bij het huisje moeten komen en we krijgen lunch aangeboden. John en zijn vriend Quinten (die op bezoek is uit Canada) zitten behoorlijk de praatstoel, zoals sommigen zouden zeggen.

Na de lunch rijden we naar Wangamata. Onderweg stoppen we in Miranda Hot Springs om een tijd in het zwembad met natuurlijk (zout) geiserwater te liggen.

!miranda (Miranda hotsprings)!

Een bochtig circuit door de heuvels en bergen brengt ons naar Wangamata. Je mag op deze weggetjes 100 rijden, maar het is al snel duidelijk dat je dat in de praktijk niet haalt. Als ik na een tijdje rijden de smaak te pakken krijg van het rijden in een rechtshandige auto wordt het bochtenwerk steeds leuker. Martijn en Arjan vinden van niet.

Na in totaal twee en een half uur rijden komen we bij het huisje aan. Aangezien er buiten seizoen in het dorpje maar ongeveer 4000 mensen wonen blijken alle restaurantjes al gesloten te zijn, dus we eten in een hamburgertentje.